Yürünmeyen yol var mıdır sence?
Her adım bir boşluk, her iz bilmece.
“Kal” desen durmaz, “git” desen duymaz.
Gönül bu; döner de yârini sorar.
Ne gidiş gerçektir, ne kalmak yarar.
İnsan dediğin, iki yokluk arasında
kendi varlığını arar.
Yürünmeyen yol var mıdır sence?
Dolanır önünce hem gündüz hem de gece.
“Kal” desen durmaz, “git” desen duymaz.
Gönül bu, ısrarla yârini arar.
Ne gidiş gerçektir, ne kalmak yarar.
İnsan dediğin, kendi boşluğunda
bir nefeslik anlam arar.