Ama unutma kardeşim:
bu büyük beyin,
bu dik yürüyüş,
bu şehirler,
bu makineler—
hepsi bir yana.
İnsanı insan yapan
şudur:
aynı masala
inanabilmek,
milyonlarla birlikte.
Şimdi biz
paraya inanıyoruz,
ülkelere,
sınırlara,
Ekranlara
Aynı düşü görüyoruz
uyanmadan.
Ve bir gün
inanmazsak—
ne gök çöker,
ne toprak yarılır;
sadece
sessizce dağılır
kurduğumuz dünya.
Ben anlatıyorum sana
insanın hikâyesini:
biraz toprak,
biraz kemik,
biraz yalnızlık—
ama en çok
kendi çaresizliğimiz.