Kusur arama hayattan
Yalnız çıktıysan yola.
Önce kendi içine bak;
Kimler var yanında?
İnsan bazen yenilgiyi
Kader sanır.
Oysa en ağır yük,
Yalnız omuzlanan yüktür.
Bir el uzanmıyorsa insana,
Her rüzgâr fırtına olur.
Çünkü mücadele,
Tek başına büyütülen bir öfke değil;
Omuz omuza yürüyenlerin
Sessiz gücüdür.
İnsan, aynaya dürüst baktığı gün
Olgunlaşmaya başlar.
Ve anlar:
Bazı yolları tek başına yürümek
Cesaret değil,
Eksilerek yenilmektir.
Dayanışma,
Sadece aynı acıyı paylaşmak değildir;
Birbirinin yükünü
Kendi yükü bilmektir.
Ve bir gün anlarsın:
En sağlam duvarlar
Taştan değil,
Birbirine güvenen insanlardan kurulur.
Bir sofrayı büyüten ekmek değil,
Paylaşan ellerdir.
Bir halkı ayakta tutan da
Yalnız kahramanlar değil;
Birlikte yürüyen yüreklerdir.
O yüzden
Düştüğünde kardeşini kaldır,
Yorulduğunda omuz ver.
Çünkü insan,
Kendi için yaşadığında eksik;
Birlik için yürüdüğünde
Gerçekten insandır.