Seküler insan dedin mi kardeşim
ulu orta konuşmaz özeli,
ama bir çocuğun başını okşar gibi
iyiliğe inanır.
Der ki:
“İnsan, insana emanet,”
ne cennetin vaadine sığınır,
ne cehennemin korkusuna.
Aklı cebinde değil,
başının içindedir—
kullanır, sorar, itiraz eder.
Kitapları kutsal diye değil,
anlamak için açar;
doğruyu arar,
yanlış yapmaktan korkmadan.
Seküler dediğin kardeşim,
insana saygılıdır—
özel olanı bilir,
sormaz kimseye
yaşını, kökenini, inancını.
Hukuku gökten indirmez,
insan eliyle kurar;
eksik olsa da her gün
biraz daha adaletli kılar.
Ve bilir ki:
bireyi,
kendini,
İnsan haklarını
Bildiği gibi.